Wyprawa Świąteczna 7 grudnia 2025
bardzkie pierniki, pracownia Jana Giejsona, pocysterski klasztor
Przełom Bardzki to środkowy, najbardziej malowniczy odcinek Nysy Kłodzkiej o długości 14 km pomiędzy Ławicą a Bardem. Ze względu na swój urok i historię powstania przełom ten nazywany jest Cudem Sudetów. Rzeka w tym miejscu przecina Góry Bardzkie kilkoma meandrami, tworząc tzw. przełom antecedentny. Geneza powstania przełomu w okolicach Barda wiąże się z erozją rzeki, która tworzyła sobie drogę wraz ze wznoszeniem się okolicznych Gór Bardzkich.
„Bardzkie Pierniki – Fabryka” Przyjmuje się, że to pielgrzymi przybywający od wieków do Barda musieli się też posilać i tak rozwinęło się w Bardzie piekarnictwo, w tym sztuka tworzenia pierników. Przed drugą wojną światową w Bardzie było siedem piernikarni. dawały zatrudnienie, kształciły czeladników, organizowały egzaminy czeladnicze. Całe to unikatowe bogactwo odebrała Bardu II wojna światowa, po czym przywraca je nowa inicjatywa. Lokalną tradycję wskrzesiła Pani Magdalena Topolanek, podjęła się przedsięwzięcia pod nazwą „Bardzkie Pierniki – Fabryka” . Pierniki znów wróciły do Barda, w miejscu, gdzie w 1842 r. Robert Gerlich powołał do istnienia piernikarnię. W 1919 roku zostawił sobie restaurację i kawiarnię, zaś piernikarnię sprzedał swojemu siostrzeńcowi Maxowi Prause. Bardzkie pierniki rozsyłane były nie tylko po Europie, ale także na inne kontynenty.
Będziemy mówić o piernikach kosztując piernika i pierniczków. Spotkanie z właścicielką piernikarni „Bardzkie Pierniki – Fabryka” Panią Magdaleną Topolanek
…………………………………………………………………………………………………………………………………………….
Bazylika i klasztor w Bardzie Śląskim
Cudowna Figurka Matki Bożej Bardzkiej – Strażniczki Wiary Świętej – jest najcenniejszym zabytkiem Barda. To tzw. Madonna Tronująca, znajduje się w centralnej części ołtarza głównego bazyliki, jest wyeksponowana w szklanej gablocie powyżej tabernakulum.
Czas powstania rzeźby datuje się na 1011 rok +\- 26 lat. Można z dużym prawdopodobieństwem stwierdzić, że jest to najstarsza drewniana rzeźba religijna w Polsce. Figurkę Matki Bożej Bardzkiej zdejmuje się z ołtarza i podaje pielgrzymom do adoracji w bliskiej odległości, będzie możliwość zobaczenia figury Matki Bożej z bliska, na wyciągnięcie ręki.
Obecna świątynia pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny wzniesiona została na przełomie XVII i XVIII wieku przez prowadzących tutejszą parafię cystersów z Kamieńca Ząbkowickiego.
Oprócz Cudownej Figurki Matki Bożej Bardzkiej – najstarszej drewnianej, romańskiej rzeźby na Dolnym Śląsku, na uwagę zasługuje bogato rzeźbiona barokowa ambona, organy, a także obrazy autorstwa największego malarza śląskiego baroku Michała Willmanna w ołtarzu głównym i dwóch ołtarzach bocznych.
Przy kościele wznosi się pocysterski barokowy klasztor zbudowany w latach 1712-1716 w miejscu dawnej drewnianej budowli.
Most kamienny z XVI wieku w Bardzie Śląskim – położenie Barda na ważnym trakcie handlowym wiodącym z Czech do Polski sprawiło, iż przez wieki przebiegał tędy główny szlak komunikacyjny, łączący stolicę Dolnego Śląska z Czeską Pragą i Wiedniem.
……………………………………………………………………………………………………………………………………..
Jan Giejson, najbardziej znany rzeźbiarz z Barda , artysta ludowy specjalizujący się w rzeźbie w drewnie, znany z tworzenia dużych, często polichromowanych figur religijnych i zwierząt. Jego prace znajdują się w wielu muzeach i u prywatnych kolekcjonerów, a on sam prowadzi warsztaty i pokazy twórcze.
Twórczość: Jan Giejson tworzy rzeźby o pokaźnych rozmiarach, najczęściej polichromowane, takie jak figury pojedyncze, bryły wielopostaciowe czy płaskorzeźby.
Tematyka: Często rzeźbi aniołki, świątki oraz zwierzęta (np. osiołki, baranki, konie).
Sukcesy i wyróżnienia: Jest laureatem wielu konkursów i przeglądów, a także stypendystą Ministerstwa Kultury i Sztuki.
Działalność: Prowadzi własną Galerię w Barda Śląskim, gdzie organizuje warsztaty i pokazy rękodzielnicze dla dzieci i młodzieży.
Wystawy: Jego prace były prezentowane na wielu wystawach, m.in. w Muzeum Etnograficznym we Wrocławiu i Krakowie, a także za granicą
trasa może być rozszerzona o akcenty przewodnickie, zespół w Piławie Górnej, serowarnię w Lutomierzu
WYJAZD godzina 7.30 Aleja Juliusza Słowackiego w pobliżu budynku Poczty Głównej, powrót ok. godz.18.00
Koszt uczestnika 190 zł – przejazd mikrobusem (koszt jest dostosowany do kameralnej grupy), opieka przewodnika na całej trasie wycieczki, ubezpieczenie NNW – potwierdzeniem udziału jest wpływ środków na konto do dnia tyko 2 grudnia 2025
45 1020 5226 0000 6702 0064 5721 Przelew powinien wpłynąć na konto najpóźniej do wtorku przed wyjazdem jednodniowym (niedziela)
Prosimy zapoznać z zasadami udziału w wydarzeniach odpłatnych Zakochaj się w Polsce – do pobrania tutaj
…………………………………………………………………………………………………………………………….
Lutomierz – Serowarnia Malwiny i Stanisławy Pasternak położona jest na terenie tradycyjnego gospodarstwa rolno-hodowlanego, które tworzą zabudowania dawnej oficyny dworskiej z przełomu XVIII i XIX w. Certyfikowanej Zagrody Edukacyjnej Rodzina Pasternaków wyrobem serów zajmuje się od 2004 roku. Początkowo były to małe ilości, ale ich wysoka jakość oraz liczne wyróżnienia i nagrody szybko przyczyniły się do utworzenia małego, przydomowego zakładu. Lutomierska serowarnia w 2016 r. w branżowym konkursie podczas Festiwalu Sera w Dziećmorowicach zdobyła tytuł najlepszego producenta roku. Do warzenia serów typu gouda używa się tylko naturalnych składników: najwyższej jakości mleka krowiego, podpuszczki mikrobiologicznej, soli niejodowanej oraz ziół. Sery podpuszczkowe są miękkie, łatwe w krojeniu, o łagodnym zapachu i posmaku dodanego zioła (czarnuszki, kozieradki, czosnku, bazylii, orzecha, pokrzywy) czasem dojrzewające.
Piława Górna – zespół pałacowo-parkowy Gladishof, potocznie zwany „Zamczyskiem”. Wraz z zespołem ogrodów, zbudowanych na niewielkim wzgórzu, oraz stawów, stanowi doskonały przykład współgrania architektury i rzeźby terenu.
Nazwa pałacu pochodzi od Zygmunta von Gladis, który w roku 1700 stał się właścicielem okolicznych dóbr. Budowa murowanego dworu pod koniec XVII w. przypisywana jest von Hofmannowi, natomiast obecny pałac pochodzi z XVIII w., zaś jego przekształcenie na wzór neogotycki datowane jest na lata 1840-1870. W trzecim ćwierćwieczu XVIII w. gościł w jego murach najwybitniejszy przedstawiciel literatury niemieckiego oświecenia, dramatopisarz G. E. Lessing (1729-81), opisujący prawdopodobnie przebieg bitwy pod Piławą, jaką stoczyły między sobą armie pruska i austriacka 16 sierpnia 1762 roku. Natomiast w 1809 r., gdy majątek kupiła rodzina von Charpentier, przebywał w nim poeta wolnościowy Teodor Körner.
